Dode dennen door hagelstorm

17 augustus 2016 - 19:30

HEEZE-LEENDE - Terwijl de heide almaar paarser wordt kleuren de grove dennen die op de Strabrechtse Heide staan steeds bruiner. Het kan een ieder die de heide bezoekt niet ontgaan. Het is het overheersende beeld. Paars met bruin. Heidebeheerders zoals Staatsbosbeheer en Brabants Landschap vinden het helemaal niet erg dat al die jonge dennetjes die proberen van de heide weer bos te maken, dood gaan. Dat scheelt een heleboel werk want die moeten er toch weer af om de heide te behouden. Het is wel heel erg jammer dat al die oude karakteristieke vliegdennen, zoals wij de spontaan aangewaaide dennen op de heide noemen, er ook erg slecht bij staan.

We moeten even terug naar 23 juni 2016. Het bombardement van Heeze. Zware hagelstenen geselden de mens, zijn huizen en auto’s, zijn velden en gewassen maar ook zijn natuur. De gevolgen daarvan voor de natuur worden nu pas echt goed zichtbaar. Op de heide valt de schade aan de dennen nog het meest op (ook nu nog is de kroon aan de zijde waar de hagel vandaan kwam bruin en de luwe zijde van de boom min of meer groen) maar ook de bossen in de door de hagelstorm getroffen gebiedenkleuren bruin. Voornamelijk de dennen. Het begon aan de zijde waar de hagelstenen de bomen torpedeerden. Daar ontstonden wonden. Uitgeharde harsdruppels onder de bomen getuigen daarvan. Met hars probeert een naaldboom een wond te overdekken zodat schimmels en andere belagers geen kans maken binnen te komen. Dit afweermechanisme was niet in staat alle schade te herstellen. Ze verzwakten en schimmels, die altijd op de loer liggen, zagen hun kans schoon. Sphaeropsis is waarschijnlijk de boosdoener. Het zegt u natuurlijk helemaal niets maar het is een schimmel die twijgsterfte veroorzaakt in dennen. We hebben er tientallen jaren nauwelijks last van gehad maar nu is de beer los. Het is als een slapend monster dat ineens zijn kans schoon ziet om dood en verderf te zaaien. Op de Herbertusbossen in Heeze zijn helaas ook de meer dan 200 jaar oude grove dennen met hun karakteristieke schorsplaten zwaar aangetast. En er staan er nog maar enkele tientallen. Zou erg jammer zijn als ze het niet overleven. Die staan echt nergens meer in Brabant. Maar ook het historische Freulelaantje (dennenlaantje over de heide) kleurt bruiner en bruiner.

‘Niet zeiken Mari, je hebt het er altijd over dat de natuur zijn gang moet kunnen gaan en dit is puur natuur’. Ik weet het maar dan mag ik het nog wel erg vinden als het dreigt te verdwijnen. Je zult me echt niet jankend aan de voet van een den terugvinden die ik omarm alsof ik hem nooit meer los wil laten. En als je me zo wel aantreft hoop ik dat je er verder met niemand over praat.

Het blijft even afwachten hoe de dennensterfte zich verder ontwikkeld. Wie weet knappen de grove dennen nog op. Ik zie het somberder in voor onze Corsicaanse dennen. De natuur heeft de tijd. En de tijd zal het leren.

Laat hier je reactie achter