Brabantsedag vooruitblik: Vriendenkring Hopeloos

20 augustus 2015 - 15:00

In aanloop naar de Brabantsedag neemt Heeze24 elke dag een kijkje bij de wagenbouwers. Elke dag maken we, in volgorde van de optocht, duidelijk wat voor werk de groepen steken in het ontwerp dat zij uitbeelden. Vandaag in deel 7 'Hopeloos', waar een contrast tussen ellende en positivisme zichtbaar wordt.

'We gaan doffe ellende zien.' Henk Kemperman, ontwerper bij wagenbouwersgroep 'Hopeloos', windt er geen doekjes om. 'Het is de eerste wereldoorlog, een verschrikkelijke tijd. Koning Albert heeft zijn populariteit te danken aan de manier waarop hij leiding gaf aan de Belgische troepen. Dat heeft hij op een hele inspirerende, menselijke manier gedaan.'

De koning liet zich zien, aldus Kemperman, ook in de loopgraven van die alles verwoestende oorlog. 'Dat gaf de mensen hoop. Vandaar ook de titel van onze wagen: Hoop doet leven.' Hij gaf mensen het gevoel dat ze méér waren dan kanonnenvoer voor de Duitse mitrailleurs. 'De Engelse en Franse generaals hebben meerdere keren op hem ingepraat, of hij met bepaalde offensieven mee wilde doen. Hij weigerde dat.'

Voor het beeld van de wagen liet Hopeloos zich inspireren door foto's uit die periode van het begin van de twintigste eeuw. 'Daarom besloten we alles in zwart-wit te doen', aldus de ontwerper. 'Tegelijk zie je heel veel rijen met mensen. Of dat nu vluchtelingen zijn, soldaten die naar het front gaan, al-dan-niet gewond terugkomen: Rijen mensen. Daarom zie je straks op- en naast de wagen mensen die in rijen voortsjokken.'

Het loopt maar door, met een parcours op de wagen van ongeveer zeventig meter vol trapjes en afstapjes. Gedurende de ellendige wandeling van de Hopelozen wordt, ergens tijdens de optocht, de afbeelding van Koning Albert zichtbaar. 'Je ziet dan dat de mensen hoop krijgen', zegt Kemperman. 'Er is een omslag, de mensen veren op: Leve de koning!'

Koning Albert en de klaprozen bieden de enige kleur in de zwart-witte wagen. 'Na die oorlog groeide er he-le-maal niks meer op de verwoeste grond van het front. Behalve de klaproos. Dus die werd ook een symbool, een teken dat er hoop is na al die ellende.'

Laat hier je reactie achter